Wydarzenia, Reportaże, Kultura, Ekologia, zieleń i przyroda, Ciekawostki

Cuda z chorych drzew

16-05-2015 10:48   Janusz Ludwiczak

54-letni Jan Hinc po latach odkrył swoją pasję. Z chorych drzew, które zostały zaatakowane grzybami lub kornikami wykonuje prawdziwe dzieła sztuki. W każdy sobotni i niedzielny poranek na ogródkach działkowych przy zbiegu Hetmańskiej i Dmowskiego bierze do rąk piłę łańcuchową, dłuto lub strug i z konarów rzeźbi postacie z bajki, zwierzęta czy nawet ogrodowe meble. Pan Jan z ponad 80-letniej wierzby, który miała zostać wycięta i przeznaczona na opał zrobił skrzypka i wiewiórkę.

Pana Jana spotykamy w niedzielny poranek, gdy większość z nas jeszcze śpi, robi zakupy lub wykonuje domowe porządki. W ręku trzyma dłuto, z konaru drzewa stara się wykonać kolejną swoją rzeźbę.

Tą pasję odkryłem nagle. Wszystko zaczęło się od tego, że widząc konar drzewa, który nadawał się tylko do wycięcia i przeznaczenia na opał postanowiłem go wykorzystać. Wziąłem do ręki najpierw piłę, później dłuto i tak zaczęła powstawać moja pierwsza rzeźba. Zacząłem rzeźbić osiem lat temu. Jak dobrze pamiętam pierwszą rzeźbą, którą udało mi się wykonać była siedząca kobieta, trzymająca doniczkę z kwiatami. Powstała ona z konaru przegniłej lipy - opowiada Jan Hinc.

Rzeźbię tylko w soboty i niedziele od wczesnego rana, nie później niż do godz. 13. Nie chcę później popołudniami przeszkadzać innym działkowcom, którzy chcą wypoczywać. Jedną rzeźbę udało mi się zrobić w jeden weekend, nad inną pracowałem kilka tygodni. Wstępną obróbkę wykonuję piłą łańcuchową, następnie dłutuję ręcznie. Używam do tego dłuta, niekiedy szlifierki kątowej - dodaje Jan Hinc.

Panu Janowi udało się wyrzeźbić ponad 30 rzeźb, wśród których są postacie z bajek, zwierzęta a nawet ogrodowe meble, w tym leżak z drewna. Rzeźbiarz z odkrytego nagle zamiłowania przygotował również prezent dla poznańskiego schroniska dla zwierząt.

Po latach odkryłem zamiłowanie do rzeźbienia w drewnie. Inspiracja przychodzi nagle. Udało mi się wykonać sępa, kota, wiewiórkę czy jamnika z długim ogonem. Dla wnuczki na urodzinowy prezent wykonałem Myszkę Miki - opowiada Jan Hinc.

Jednego miesiąca zrobiłem też budę dla psa, którą ociepliłem styropianem z każdej strony. Pracowałem nad tym dwa miesiące. Pracownicy schroniska, gdy po nią przyjechali bardzo się ucieszyli, jednak musieli sporo się nadźwigać. Buda ważyła 80 kilogramów i miała ponad metr szerokości. Niebawem zamierzam zrobić kolejną budę, tym razem góralską dla innego schroniska. Zwierzętom to się należy, muszą przetrwać zimę - wskazuje Jan Hinc.

Pan Jan nie myśli, by zawodowo zająć się rzeźbieniem w drewnie.

Nie myślę, by zając się tym zawodowo. Nie wiem czy umiałbym rzeźbić na zawołanie. Inspiracja przychodzi nagle. Trzeba mieć ochotę, nastrój i wenę twórczą. Nie wiem czy znalazłbym też czas. W tygodniu ciężko pracuję, rzeźbić mogę tylko w soboty i niedzielę. Po za tym muszę znaleźć też czas dla rodziny - sądzi Jan Hinc.

Fot: Janusz Ludwiczak

ZOBACZ TAKŻE: Zawody, które (wy)giną

ZOBACZ TAKŻE: Bransoletki z gumek recepturek

ZOBACZ TAKŻE: Zakład naprawy parasoli po ponad 50 latach przeszedł do historii

ZOBACZ TAKŻE: Haft to także hobby - w "Kręgu" spotyka się koło robótek ręcznych

ZOBACZ TAKŻE: Troje uczniów ZSG-L założyło szkolne radio internetowe