Wydarzenia, Kultura, Harcerstwo, Dni Łazarza

Podharcmistrz Joanna Cieszyńska-Promińska została "Człowiekiem Roku Łazarza 2016"

08-06-2016 01:38   Janusz Ludwiczak

W trakcie zakończenia 27. Dni Łazarza przyznano tytuł "Człowieka Roku Łazarza 2016", który otrzymała druhna, założycielka 2. Nowomiejskiej Integracyjnej Gromady Zuchowej "Sprytne Gąsienice" oraz Drużyny Harcerskiej "Cisza", instruktor języka migowego. Natomiast nagrodę "Przyjaciel Łazarza" otrzymali: dr Liliana Krantz-Domasłowska, Zenon Kubiak oraz Wojciech Dera. Z kolei Nagrodą im. Stanisława Strugarka za popularyzację gwary poznańskiej uhonorowano Kapelę Podwórkową "Plewiszczoki".

Tradycyjnie na początku finału Dni Łazarza przyznano Nagrodę im. Stanisława Strugarka. Miano to przyznawane jest od 2003 roku za popularyzację gwary poznańskiej. W tym roku wyróżnienie to otrzymała Kapela Podwórkowa "Plewiszczoki".

Z kolei nagrody "Przyjaciel Łazarza" otrzymali: dr Liliana Krantz-Domasłowska (za zorganizowanie wystawy "Ulica Głogowska 27 do 83. Historia miejsca - pamięć o miejscu", która w witrynach sklepowych pokazywała jak niegdyś wyglądała główna ulica Łazarza), Zenon Kubiak (za organizację zajęć zumby w Parku Kasprowicza czy przygotowany pokaz multimedialny o starym Łazarzu), a także Wojciech Dera (za przygotowanie wystawy o 94-leciu Lecha Poznań i działania na rzecz Łazarza i jego mieszkańców).

Najważniejszym punktem uroczystego zakończenia 27. Dni Łazarza było przyznanie tytułu "Człowiek Roku Łazarza 2016". Nagroda ta przyznawana jest przez kapitułę.

Celem inicjatorów plebiscytu jest to, by znaleźć, promować i wyróżnić osoby, które czymś bardzo sympatycznym, swoją pracą zawodową, działalnością społeczną, zaangażowaniem, czy też dorobkiem życiowym zaznaczyły się w krajobrazie tej dzielnicy. Często bywa tak, że są to osoby skromne, które nie szukają poklasku, których nikt do tej pory nie zauważył. Chcemy przy wyróżnianiu zwrócić uwagę na osoby nie tylko popularne, rozpoznawalne, ale przede wszystkim na ciche i spokojne osoby, które od lat robią coś dobrego dla Łazarza i jego mieszkańców – tłumaczy Janusz Heller, przewodniczący Komitetu Organizacyjnego Dni Łazarza, kierownik Klubu Osiedlowego "Krąg".

"Człowiekiem Roku Łazarza 2016" została Joanna Cieszyńska-Promińska, druhna, założycielka 2. Nowomiejskiej Integracyjnej Gromady Zuchowej "Sprytne Gąsienice" oraz Drużyny Harcerskiej "Cisza", instruktor języka migowego.

Podharcmistrz Joanna Cieszyńska-Promińska ukończyła filologię polską. Jest nauczycielką wychowania przedszkolnego, specjalizuje się w wielu technikach rękodzielniczych. Jest ratownikiem medycznym. Organizuje zajęcia dla dzieci i zbiórki przy ul. Kolejowej 1/2. Prowadzona przez nią drużyna zrzesza dzieci z dysfunkcją słuchu i ich zdrowe rodzeństwo. Wraz z mężem wychowuje czwórkę dzieci, dla trzech z nich stanowią rodzinę zastępcza. Jedno z dzieci druhny Asi także jest słabo słyszące a dodatkowo cierpi na zaburzenia rozwojowe ze spektrum Autyzmu.

Druhna Asia wspiera również inicjatywy na Łazarzu. Uczestniczyła w ubiegłorocznych Dniach Łazarza prowadząc kurs języka migowego podczas festynu w Parku Wilsona.

Uroczystość zakończenia 27. Dni Łazarza, którą transmitowaliśmy na żywo na www.live.lazarz.pl uświetnił występ w wykonaniu Bogny Czerwińskiej, Marka Behnke oraz Kapeli Plewiszczoki.

Kolejne, 28. Dni Łazarza odbędą się na początku czerwca 2017 roku.

Rozmowa z Joanną Cieszyńską-Promińską, "Człowiekiem Roku Łazarza 2016"

Jak udaje się Pani pogodzić wszystkie obowiązki zawodowe, rodzinne z harcerstwem i działalnością społeczną?
Dzięki temu, że mam dzieci w wieku zuchowym. Mój mąż jest także instruktorem harcerskim. Ze względu na to, że jeden z naszych synów jest niesłyszący i nie było dotąd dla niego drużyny harcerskiej postanowiliśmy założyć własną drużynę. Początkowo mieliśmy być tylko tłumaczami języka migowego, ale jest tak, że jeśli zostaje się harcerzem to jest się nim już do końca życia.

Działacie na Kolejowej. Czym się zajmujecie?
W Towarzystwie Osób Niesłyszących "TON" mamy zbiórki harcerskie, organizujemy również imprezy integracyjne, kursy języka migowego. Od dwóch lat uczymy języka migowego dla harcerzy. Przyjeżdżają do nas harcerze nie tylko z Poznania, ale także ze Szczecina, Gorzowa. Jesteśmy jedną z dwóch drużyn harcerskich, które migają.

Czy łatwo nauczyć się języka migowego?
Język migowy jest bardzo prosty, moi harcerze po jednym weekendzie potrafią nauczyć się technik porozumienia się. Osoby niesłyszące wbrew powszechnej opinii nie rozumieją słowa pisanego, ponieważ gramatyka języka migowego jest inna niż języka polskiego. Do biegłego opanowania wystarczy rok.

Jak jest dziś z harcerstwem. Młodzi ludzie wolą przeważnie spędzać czas wolny przy komputerze.
Owszem, jednak moja młodzież z którą współpracuję jest bardzo pomocna, nie chcą oni tracić całego dnia grając w gry komputerowe.

Fot: Janusz Ludwiczak

ZOBACZ TAKŻE: "Ulica Głogowska była zielona, handlowa, tętniła życiem". Historyczna wystawa w sklepowych witrynach

ZOBACZ TAKŻE: Zbiory poznańskich kiboli w Skalarze

ZOBACZ TAKŻE: Na ścianie bloku pokazali jak Łazarz wyglądał niespełna pół wieku temu

[serwis informacyjny]         [program 27.Dni Łazarza]